Monday, October 4, 2010

प्रवास

जीव वाढे मातेच्या उदरी
इच्छा सारे मातेच्या पुरविती
करिती कौतुक तिचे अपार
जीव वाढे दिसामासी भरभर

जीव येई जन्मास, आक्रंदे तो क्षणिक
आप्त सारे आनंदती, सोडती सुटकेचा श्वास
जीव आणि माता, सोसती प्रसवाचे त्रास
चाले शोभायात्रा जीवाची, सुरू होई प्रवास

बाल्य तारुण्य मध्यान वृद्धत्व
चारी अवस्थांतुनी चाले प्रवास
जीव चाले जीवनाची वाट
मिळे विविध संगत प्रवासात

बालपणी खेळगडी, तारुण्यात मित्रमैत्रिणी
माध्यानी प्रपंचातील नाती, देती त्यास साथ
आला वृद्धापकाळ, भिवविती सांजसावल्या मनास
लागे अनामिक हुरहूर मनास, कधी संपेल हा प्रवास?

2 comments:

Anonymous said...

Pharach surekh - aayushyatil tappyanche varnan kele aahe - Mr. Prashant tumchi aai pratibhavan aahe ani tyanchi olakh karun dilyabaddal shatashah dhanyavad - Sadashiv Kulkarni

आशा जोगळेकर said...

सुंदर .